Balla Hadrian

Thadhail an t-ìompaire Hadrian air Breatainn ann an AD 122 agus thug e òrdugh dha sheanailearan balla a thogail fad an rathaid eadar aibhnichean a Solbhagh chun na Tyne, gus nach fhaigheadh na creachadairean bho thuath cothrom an daingneach chudromach Ròmanach aca ann an Drochaid Chor ann an Northumberland a sgrios.

Bha Balla Hadrian 80 mìle Ròmanach ann am fad - mu 73 mìle no 117 km an-diugh. Chaidh a thogail ann am pìosan de 5 mìle agus 17 daingnichean ann. Chaidh daingnichean na bu lugha, air an robh 'caistealan mìle', a thogail gach mìle agus cuideachd tùir theachdaireachd eatarra seo.

B' e obair uabhasach mhòr a bha san togail; thug iad 15 bliadhna ris, agus chaidh mic às dèidh an athraichean a-steach do dh'obair-dìon a' bhalla. Rinn 18,000 saighdear obair air, agus chleachd iad 4 millean tunna de chloich. Bha e mar chrìch rè iomadh ionnsaigh Ròmanach a-steach gu dùthaich nan Albannach.

Bha mòran de Bhalla Hadrian mu 10 troighean Ròmanach a leud - 's e sin 3m no 9.7 troighean san là an-diugh. Bha mu 5 no 6m a dh'àirde ann (16 gu 20 troigh). Bha e mun treas pàirt na b' fharsaing air a bhonn na bha e air na baidealan gu h-àrd.

Mu AD 367 chaidh ionnsaigh a thoirt air a' bhalla le caidreachas de na treubhan mar phàirt de ‘Co-fheall nan Daoine Borba’. Chaidh an t-sìth Ròmanach, am 'Pax Romana' a chur ann air ais airson greis, ach ro AD 400 bha an Ìompaireachd Ròmanach gu lèir, a bha air sgaoileadh on Chaisteal Nuadh ann an Sasainn gu Abhainn Nile san Èipheit, ann am fìor chunnart, agus thrèigeadh a' chrìoch.

Èist ri dannsa cogaidh aosmhor air a chluich air drumaichean agus air pìoban ribheid.